Ergens hier in het nu …

Mijn moeder van bijna 84. In haar ene hand het vertrouwde rieten boodschappenmandje, aan de andere haar achterkleindochter van 4. Een dierbaar plaatje. Samen symboliseren ze de cirkel van het leven. Ze lachen naar elkaar. Mijn moeder dankbaar dat dit kleine meisje in haar leven is. En soms een beetje verdrietig. Omdat ze dit geluk niet meer kan delen met degene met wie ze dat haar hele leven deed en ze dat kleine meisje niet groot zal zien worden. Als ik de fotoknop op mijn iPhone indruk, besef ik dat allemaal in dat ene moment.

‘Niets blijft’, schrijft ze in ouderwets schuinschrift elke maand opnieuw op haar kalender. Niet omdat ze somber is, maar omdat het haar troost. Het haar herinnert aan de natuurlijke loop van het leven. Genietend van wat er wel is, ondanks gemis.

Misschien denk je dat tegen je 80 ste ook wel te kunnen. Wie weet. Maar waarom wachten? Je leven wordt direct een stuk prettiger als je in het hier en nu leeft en waardeert wat het leven je wel biedt. Levenskunst is van alle leeftijden. Ik zie dertigers na verlies van een pasgeboren kindje het leven weer omarmen, en hoor tachtigers mopperen over kleinkinderen die niet komen. Veertigers die zuchtend opa met kerst halen en zeventigers die lekker gaan skiën.

Niets blijft. Alles stroomt. It is not good, it is not bad. It is just the way things are. Het leven is niet morgen, zelfs niet in de volgende tien minuten. Het leven is nu. Hallo ben je er? Is je aandacht waar je bent en wat er is? Zie je nog rijkdom in je leven of alleen tekorten? Focussen op wat ontbreekt, is een prima training om een mopperend oud mens te worden. Vroeger was natuurlijk alles beter. Nogal stom dat je dat nu niet in de gaten hebt. Je stemming verandert meteen als je dankbaar vaststelt wat er allemaal wel is. Hoe prettig het is iets te geven, in plaats van je wentelen in een gevoel tekort te komen. Aandacht geven kost niets, meeleven is gratis. Je knapt er direct van op.

Misschien leef je meer in je toekomst. Hoop je op een TomTom onder de kerstboom om de weg naar je geluk te vinden. Handig als je jezelf ‘spiritueel’ afvraagt hoe je je bestemming in het leven vindt en welke levenswegen je moet kiezen. ‘Sla hier linksaf. Neem afscheid.’ ‘Volg je weg tot de volgende verrassende instructie’. Op weg naar geluk.

Stop maar met zoeken. De vaste route naar je geluk bestaat niet. There is no way to happiness. Happiness is the way. Je bent met een feilloos navigatiesysteem naar de aarde gekomen: je intuïtie. Diep van binnen weet je wat goed voor je is. Maar onder ogen zien wat op dat moment een juiste keuze is, vergt moed. Angsten en onzekerheden leggen je innerlijke stem het zwijgen op. Oordelen van anderen beïnvloeden je en zo raak je van het padje. Om al die ruis te laten verstommen, moet je naar jezelf luisteren.

Kijk op je innerlijke kaart. ‘U bevindt zich hier’. Vanuit die positie neem je je omgeving waar en kijk je naar wat er is of ontbreekt. Precies daar waar je bent, moet je zijn en kun je verder. In het hier en nu creëer je. Je kiest telkens opnieuw zelf en zo schep je je leven. Hoe meer je vanuit innerlijk weten kiest wat goed voor je is, hoe meer geluk je ervaart. Dat is je weg die je zoekt. Keer naar binnen. Deze tijd van het jaar is daar heel geschikt voor. De natuur is het met je eens. Zie onder ogen waar je bent en accepteer de consequenties van je keuzes.

En als het leven je heeft verrast toen je even niet oplette en je kerst er ongewild heel anders uitziet dan die van vorig jaar, dan is het goede nieuws: ‘Niets blijft’. Verdriet en pijn ook niet. Mijn moeder leeft in het hier en nu, met iPad, e-Reader, leest Twitter en Facebook. Met oog voor de wereld van haar (klein)kinderen. Veel mensen van wie ze houdt, leven niet meer. Mijn moeder en ik verschillen. Voor mij is zeker dat ze hen allemaal in essentie weer zal ontmoeten. Zij hoopt het. Met heel haar hart. Maar nu is haar hart ook hier, in dit leven. Ze schuift weer aan bij het kerstdiner. Voor haar is er ook een lege stoel, maar ze lacht naar haar achterkleinkind. En ik koester dat moment. ‘Niets blijft’ betekent ook beseffen wat er is.